"Biz"im ilk neslimiz görevini ifâ etmiştir. Sıra ikinci nesildedir. İlk nesil büyük bir çileden ve ödenen bedellerden sonra bayrağı ikinci nesle teslim etmiştir. İlk nesil yola çıkarken çok azdı ve birçoklarını da yolda bıraktı. Ama herşeye rağmen birkaçı sancağı düştüğü yerden kaldırarak sonraki nesle teslim etmeyi başardı. Sonraki nesil, daha kalabalık. Bu ümit verici ama alınacak yol ne daha kısa ne de daha kolay. Ödenecek bedel ise hala bitmedi.

Yine yolda kalanlar olacak. Yine eksenini kayıp edenler olacak. Yine dünyanın baştan çıkardıkları olacak. Ama ikinci nesil de tıpkı birinciler gibi bayrağı düşürmeden taşımayı bilmelidir. Zor, artık daha kolay. Örnek alınacak kişiler var. Artık "imkânsız" kelimesi literatürden çıkarıldı. Bu işin olup olmayacağından çok artık nasıl ve ne zaman olacağı sorusu sorulur oldu.

"Biz" yani ikinci nesil artık kim olduğu sorusuna cevabını biliyor olmalı? Sancağı düşürmeden taşımanın yegane gerekliliği bu. Geri kalan her konu teferruat ve metot meselesi.