"Biz"im içimizde ki, sonsuzluk aşkına ne oldu? Artık, küçük şeylerin peşinde tüm ömrümüzü harcamamızın nasıl bir ahmaklık olduğunu anlamamız gerekiyor. Bir ömrü sanki sınırsız bir zaman dilimiymiş gibi yaşamak nasıl bir bilinçsizlik? Anı yaşamak adında,"biz"e ait olmayan bir felsefenin etkisinde olmamızda nerden çıktı? Yaşadığımızın hayatın ötesine bakışlarımızı dikmediğimizde elimize hiç bir şey geçmeyeceğini anlamamız için daha ne kadar zillete katlanmamız gerekiyor? Yaptığımız herşeyin karşılığını ise bir an önce elde etme aceleciği nedir?