"Biz"im, kendimizi ne kadar çok önemsediğimizi gördüğümde dehşete düşüyorum. Sanki, tüm dünya etrafımızda dönüyor. Sanki, sadece "biz" varız ve diğer bütün şeyler "biz"im için var oldu. Kendimizi düşünmekten başka hiçbir şey düşünemiyoruz ve sonuçta da içimize kapanıyoruz. Tüm enerjimizi küçücük sorunlarımızı büyütmek için harcıyoruz. Halbuki, enerjimizi çözüm için harcasak herşey farklı olmaz mı?

"Biz", fark yaratmak için sıradanlığımızın ve dolayısıyla acziyetimizin farkına varmamız gerekiyor. Ne zaman, "biz" çevremizle barışır, kendimizden başka birbirimiz üstüne düşünmeye başlar ve enerjimizi sorunları tanımaya/çözmeye yönlendirirsek herşey büyük bir hızla değiştiğini göreceğiz ve muhtemelen bu olumlu değişime kendimiz bile inanamayacağız.

Ha gayret !