Son zamalarda bloğumu ihmal ediyorum ama bu üstüne düşünmekten vazgeçtiğim anlamına gelmiyor. Fakat üretken değilim ve kendimi tekrardan korkuyorum. O yüzden Can Yücel'e başvuruyorum. Benim aynı derdi çeken birinden bir kaç satır;

Katilimiz, iletişimsizliğin soğuk duvarı...Peşin hükümlerimiz, böbürlenmelerimiz, paranoyalarımız...Onlar bizi arzın her köşesinde, ıssız bir çölde ya da kentin en işlek caddesinde yapayalnız bırakabiliyor.Ama bazen hijyenik bir turda, hiç tanımadığımız bir coğrafyayı otobüsümüzün yüksek camlarının ardından süzerken başımıza gelen bir felaket, bizimle aynı dili konuşanları "hasım", hiç tanımadıklarımızı "hısım" hale getirebiliyor.

O yüzden "anlaşılmak istiyorsan DİNLE ! "